نارینه ی سرخ

امشب در پس پیام هاای تلگرامی فقط اشک ریختم و در عوض ایکن لبخند ارسال کرده ام....من رسیده به بن بست..بن بستی پر از اخرین..اخرین سفر جهادی..اخرین زیارت کربلا..اخرین ورق زدن کتاب های درسی..اخرین مقاله..اخرین......کجایی پس...کجایی که مجبور شدم امشب اتمام حجت کنم...کجایی که نگذاری با اشک الان ننویسم....این سهم من از زندگی نبود....شهم منی نبود که خدایی دارم که یک جلوه از او کوه را متلاشی کرد...زندگی من الان در انتطار ان یک جلوه است....ظهور کن جلوه ی خدا

نارینه ی سرخ...